ฉันโดด อยู่ คนเดียว
posted on 11 Jul 2009 22:57 by starry-dday
บนเส้นทางอันโดดเดี่ยวและมืดมนแห่งนี้ เมื่อไรก็ตามที่ตระหนักถึงความรู้สึกดังว่า หนทางเดียวที่เราจะพบความสว่างได้
คือเราต้องจุดไฟขึ้มาด้วยตัวเองเท่านั้น หรือถึงแม้ฉันจะถูกกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูมาด้วยความรัก
แต่ฉันก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่ดี..
(บางถ้อยความจากคิทเช่น บานานา โยชิโมโตเขียน เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย แปล)
อ่านเจอบทความนี้ตอนช่วงที่รู้สึกโดดเดี่ยวพอดี ดังนั้นมันเลยเกิดอาการ.โดน..เข้าอย่างจัง
คงเป็นอาการปกติของมนุษย์คนนึงที่พึงจะเป็นได้สินะ...
แม้จะรู้ว่ามีความรักมากมายที่เราอาจจะได้มาโดยง่ายหรือโดยไม่ต้องร้องขอ
แต่หลายครั้งมันก็โดดเดี่ยวอยู่ดี....
เราเชื่อว่าทุกคนคงมีบางเสี้ยวบางอารมณ์ของชีวิตที่รู้สึกโดดเดี่ยวทั้งที่มีคนมากมายห้อมล้อมอยู่เหมือนๆกัน
และหลายครั้งคนที่ห้อมล้อมเหล่านั้นกลับกลายเป็นแค่คนแปลกหน้า...
คงเป็นเพราะแท้จริงแล้วเราก็เป็นสิ่งหนึ่งในโลกที่เกิดมาโดยลำพัง
ความผูกพันและความรักที่ได้มาภายหลังคงไม่สามารถทดแทนความรู้สึกโดดเดี่ยวที่มีมาแต่เริ่มได้
แม้ว่าความผูกพันเหล่านี้จะทำให้การดำเนินชีวิตไม่อ้างว้างเกินไป
แต่เมื่อไหร่ที่ความรู้สึกอันมีแต่เดิมเกิดขึ้น มันก็แก้ได้ยาก ไม่ว่าคนอื่นจะยื่นมือมาช่วยสักกี่มือ
หรือจะได้รับความรักและคำปลอบโยนจากใจสักกี่ใจ
ความโดดเดี่ยวก็พร้อมที่จะเข้ามาจู่โจมเราได้เสมอ
วิธีที่จะรับมือกับมันได้คงไม่มีวิธีใดที่ดีไปกว่าการยอมรับความรู้สึกของตัวเอง
และอยู่กับมันอย่างไม่โศกเศร้ามากเกินไป
ทั้งนี้เพราะเราคงหลีกเลี่ยงความโดดเดี่ยวไม่ได้
เราก็ก็ได้หวังว่าเราคงเป็นเพื่อนกับมันได้ ..ไม่ช้าก็เร็ว..
Tags: โดดเดี่ยว0 Comments